Witaj dziwny świecie pełen przyjaciół i wsparcia oraz bandy debili z którymi przyszło nam się spotykać. Właśnie nadszedł magiczny czas niczym oczekiwanie na prezenty pod choinką z młodych lat. Czy byliśmy grzeczni i dostaniemy prezent, czy może czeka na nas rózga? To wszystko się niedługo okaże. Sesja niczym zima zaskoczyła wszystkich studentów, którzy jak drogowcy są nieprzygotowani. Cała czasoprzestrzeń została zaburzona i pochłania resztki wolnego czasu jak czarna dziura światło. Jednak wspólnymi siłami można zdziałać cuda, “Bez przyjaciół jestem nikim, z nimi mogę wszystko”. To bardzo trafne stwierdzenie. Cieszy mnie to, że spotkałem tyle wspaniałych osób ale nawet najpiękniejsza róża ma kolce. Czemu niektórzy ludzie nie potrafią dorosnąć. Zachowują się tak jakby ich rozwój przebiegał w przeciwnym kierunku. Przykro mi się robi, kiedy widzę takie zachowanie jak grzesznik przestrzega innych grzeszników przed konsekwencjami, a sam nie stosuje się do tego co mówi. To mnie tylko utwierdza, że wszyscy jesteśmy dwulicowi. Szkoda słów na takich ludzi i świat jaki tworzą. Niedoceniając nakładu czasu oraz pracy wkładanego w rozwiązywanie różnych problemów, które dostrzegamy dopiero wtedy kiedy nam przeszkadzają. Czasem można by było oderwać się od codziennej sztywnej rutyny i zmienić swoją rolę w filmie. Spojrzeć na coś z innej strony i docenić osoby o których pracy/istnieniu wcześniej wiedzieliśmy mało albo nic. Może wtedy niektórym otworzy się umysł, trzeba tylko uważać by resztki człowieczeństwa nie zostały wywiane…